cultura.pl

Członkowie społeczności, mogą a wręcz powinni się angażować w jej aktywność, a przede wszystkim świadomie korzystać z przysługujących praw oraz wywiązywać się z nakładanych przez panujący porządek obowiązków. To co jest podkreślane w dyskusjach to fakt, iż każdy pojedynczy członek społeczności powinien być świadomy tego, że swoim działaniem może skutecznie wspomagać społeczność, albo też niestety jej szkodzić czego powinien unikać, chyba że jest to działanie celowe związane z patologią która ma swoje źródło w podejściu danej osoby do danego typu obowiązków. Jedną kwestią jest podejście jednostkowe, związane z negatywnym albo pozytywnym postrzeganiem panującego porządku społecznego a inną sama kondycja społeczeństwa w kraju jako całej zbiorowości. W nauce i dyskusjach pojawia się taki termin jak społeczeństwo obywatelskie, które jest właśnie świadome swoich praw i obowiązków w teorii oraz też co najważniejsze realizuje je w praktyce w każdej wymagającej tego sytuacji. Innymi słowy nie powinno być tak że członkowie społeczeństwa są obojętni na to co się dzieje wokół nich ponieważ jednostka nie jest w stanie wykreślić się z danej rzeczywistości i funkcjonować obok niej. Samą kwestię tego czy dane społeczeństwo jest rzeczywiście obywatelskie czy zdecydowanie mu do takiego brakuje ocenia się na podstawie kilku najważniejszych kwestii oraz wielu pomniejszych. Jednakże nadal podstawową formą oceny i kryterium jest to w jaki sposób społeczeństwo uczestniczy w życiu państwa przez uczestniczenie w wyborach, przez organizowanie inicjatyw społecznych czy też wzajemną pomoc dla członków społeczności. Wszystkie wspomniane aktywności prowadzone rzeczywiście na odpowiednim poziomie świadczą o wysokim rozwoju społeczeństwa obywatelskiego świadomego swojej roli. Kiedy natomiast członkowie społeczeństwa są zupełnie obojętni na to co się dzieje zarówno w ich najbliższym otoczeniu czy też właśnie w skali kraju jest to zjawisko marazmu i zobojętnienia jakie jest często niedobre w skutkach zarówno lokalnie jak i globalnie.